नाशिकच्या सिन्नर तालुक्यातील मिरगाव येथील श्री ईशान्येश्वर मंदिर ट्रस्टचा अध्यक्ष… मर्चंट नेव्हीचा निवृत्त अधिकारी… १५४ देश फिरल्याचा दावा… मोठमोठ्या नेत्यांचा ‘मार्गदर्शक’… आणि स्वतःला ‘कॉस्मोलॉजी तज्ज्ञ’ म्हणवणारा—हा सगळा आव आणणारा अशोक खरात आज एका गंभीर गुन्ह्यात अटक झालेला आरोपी आहे.
ही केवळ एका व्यक्तीची घसरण नाही—हा समाजाच्या अंधविश्वासाचा, सत्तेच्या नात्यांचा आणि नैतिकतेच्या पोकळीचा उघड पडलेला चेहरा आहे.
एकीकडे मंदिराचा ट्रस्टी, दुसरीकडे ‘आध्यात्मिक सल्लागार’ म्हणून करोडोंची कमाई, आणि तिसरीकडे महिलांच्या शोषणाचे आरोप—हा विरोधाभास नाही, हा थेट फसवणुकीचा उद्योग आहे. ज्योतिष, अंकशास्त्र, आणि धार्मिक विधी यांचा “कॉम्बिनेशन” विकून निर्णय घेणाऱ्या लोकांच्या मनात भीती निर्माण करणे—ही त्याची खरी कमाई होती.
५० लाखांपर्यंत ‘कन्सल्टेशन फी’ घेणारा हा व्यक्ती, करोडोंच्या मालमत्तेचा मालक कसा झाला? त्याच्या संपर्कात कोण होते? कोणत्या नेत्यांनी, उद्योगपतींनी, सेलिब्रिटींनी त्याला उंचीवर नेलं? आणि सर्वात महत्त्वाचं—का?
एका ३५ वर्षीय महिलेने केलेल्या बलात्काराच्या तक्रारीनंतर पोलिसांनी छापा टाकला, आणि त्याच्या फोनमधून ५० पेक्षा जास्त अश्लील व्हिडिओ सापडले. हा केवळ गुन्हा नाही—हा विश्वासघात आहे.
आता प्रश्न सरळ आहे—
जर अशा व्यक्तीला समाजात “गुरू” म्हणून मान दिला जात असेल, तर त्या गुरूला मोठं करणारे कोण?
महिला आयोगाच्या अध्यक्षा रूपाली चाकणकर यांच्याशी असलेल्या कथित संबंधांमुळे हा प्रश्न आणखी गंभीर होतो. जर महिलांचे रक्षण करण्याची जबाबदारी असलेल्या पदावरील व्यक्तीच अशा व्यक्तीच्या प्रभावाखाली असेल, तर सामान्य महिलांनी कुणावर विश्वास ठेवायचा?
हे प्रकरण केवळ कायद्याचं नाही—हे नैतिकतेचं दिवाळं आहे.
आज काही जण याला राजकीय सूड म्हणतायत, तर काहींना यात सत्तेचा डाव दिसतो. पण खरी गोष्ट अशी आहे—
राजकारण असो किंवा नाही, अशा लोकांचा सत्तेच्या कॉरिडॉरमध्ये वावर हा नवीन नाही. फरक इतकाच—आता ते उघड झाले आहेत.
प्रश्न अजूनही उभेच आहेत:
- ज्यांनी त्याच्याकडे जाऊन ‘मार्गदर्शन’ घेतलं, त्यांची जबाबदारी नाही का?
- ज्यांनी त्याला मंच दिला, त्यांना उत्तर द्यावं लागणार नाही का?
- आणि सर्वात महत्त्वाचं—आपण समाज म्हणून अजून किती वेळा अशा भोंदूंच्या पायाशी नतमस्तक होणार?
अशोक खरात हा एक व्यक्ती नाही—तो एक प्रवृत्ती आहे.
आणि ही प्रवृत्ती आपणच वाढवली आहे.
वेळ आली आहे, डोळे उघडण्याची.
कारण जेव्हा “गुरू”च्या नावाखाली गुन्हेगार उभे राहतात, तेव्हा फक्त कायदा नाही—समाजही दोषी ठरतो.
